Met de hele familie naar Kreta, gezellig. We verblijven in het kindvriendelijke vakantiecomplex: https://stellapalace.gr
Eindhoven-Kreta
Wat een hectische dag. Tjonge jonge.
Om 5 uur notabene gaat de wekker al en om 5.30 rijden we naar P4 van Eindhoven Airport.
Als we naar de Airport lopen, worden we al enthousiast toegeroepen door Olivia en Anna. De selfservice incheckbalies, blijken vandaag niet zo effectief te zijn. Enorme rijen, storingen en het duurt eventjes voordat we aan de beurt zijn. Inmiddels is Melanie ook gearriveerd met de meisjes. Als Tim zich dan eindelijk ook nog aansluit na het parkeren van zijn auto,is de club compleet en kunnen we naar de douane.
Daar verloopt alles als een pas gesmeerde machine. Nina heeft besloten dat ze bij oma en Olivia op een rij wil, dus ik ga gezellig bij mijn twee oudste kleindochters zitten en ze vermaken zich prima met kleuren, loomen, spelletjes doen. Ook de twee anderen zijn heel erg lief, dus dat valt niet tegen.
Na 5 keer vragen hoe lang die vliegreis nog gaat duren, landen we dan eindelijk op het zonnige Heraklion airport
Als we de bagage hebben en naar de Sunweb balie lopen, blijken we ook een rechtstreekse transfer te hebben naar Stella Palace, super.
Wat een mooi hotel, ook enorm, een klein dorp. Gelukkig wel alles laagbouw.
Inchecken verloopt zeer relaxed, ga ergens in een loungeset zitten en ze komen vanzelf langs. Geen ellenlange rijen. We worden gemerkt met een groen all inclusive armbandje. De kamers zijn nog niet klaar, dus we gaan eerst lunchen. Ik kijk mijn ogen uit naar de enorm variërende buffetten met grote hoeveelheden eten, voor elk wat wils. Ik houd me wel erg in met het oog op het buffet van vanavond.
Tijdens het eten, krijgen we ook een berichtje dat de kamer gereed is, dus op naar de kamer.
Ook die is geheel naar wens, prachtig ingericht, groot balkon met uitzicht op het zwembad. Op de eerste en meteen de bovenste etage. Beneden ons hoort Ton al snel bekende stemmetjes en ja hoor, de kinderen hebben hun familiekamers beneden ons. Dolle pret. Als ik de koffers aan het uitpakken ben, lopen ze al naar het zwembad, niet meer te houden.
Een uurtje later lopen wij ook die kant op, maar we kunnen ze nergens vinden. Naar het glijbanen gedeelte dan maar. We vinden alleen Nora die ook aan het zoeken is. Gelukkig appt Melanie waar ze zijn, het is immens groot hier. Overal geweldige zwembaden, leuke bars en restaurants die je doen watertanden.
We lopen nog even naar zee met de meisjes, dolle pret. Ik denk dat de ouders zometeen minder blij zijn, want ze rollen in het zand en zien er niet meer uit als we weer op het terrein aankomen.
We besluiten vanavond gewoon bij het buffet te eten ivm grote vermoeidheid van de meisjes, en hé wij zijn ook geen 18 meer. Om 5 uur op is een aanslag op onze conditie.
Het eten is echt geweldig, maar erg rommelig en veel geluid.
Gelukkig hebben Tim en Melanie voor 4 avonden een specialiteitenrestaurant geserveerd voor volgende week. Of de kinderen daar ook zo blij mee zijn, moet nog blijken.
‘s Avonds willen we de Fire &Light show om 21 uur uiteraard niet missen.
Die is erg leuk doch niet spectaculair te noemen.
Op de terugweg worden we geroepen. Hu kent iemand hier ons? Nee het is Tim, Melanie en hij zitten nog aan een borrel nu de meisjes eindelijk slapen.
Wij schuiven ook nog even aan, een borrel gaat er wel in na deze enerverende dag.
Wouter en Nora besluiten verstandig te zijn en een paar uur slaap in te halen.
12 Oktober Stella Palace
Ik slaap uit tot 8 uur Griekse tijd, dus eigenlijk ben ik gewoon vroeg op voor de zondag. Er heerst nog volledige rust op het complex, dus daar ga ik even van genieten op ons balkon, dat nu nog in de schaduw ligt.
Er komt al snel een appje van Melanie: of er iemand mee gaat ontbijten. Nou daar heb ik heel veel zin in, maar dat moet ik Ton eerst even een zetje geven om uit dromenland te komen. Iets verlaat schuiven wij ook aan bij het ontbijt.
Daarna willen de meisjes wel eens zien hoe opa en oma erbij zitten en gaan allevier mee naar boven. Zeer interessant is dat, wij worden op ons beurt uitgenodigd bij hun op de kamer, zo schattig.
Nora en Melanie gaan met Pilatus meedoen en Ton en ik wandelen langs de zee naar Analipsi. De zee is behoorlijk onstuimig vandaag, we zien ook dat de rode vlag gehesen is. Heel mooi om te zien. Het dorp 3 keer niets, 3 winkeltjes en 5 supermarkten en een hoop gribus. Daarmee bedoel ik onafgemaakte huizen, verlaten huizen, kortom rommelig.
Als we uitgewandeld zijn sluiten we ons aan bij de rest van de familie in het glijbanen gedeelte. We gebruiken hier ook een lichte lunch (ik tenminste)
‘s middags liggen we een tijdje bij een ander zwembad en zo komen we de dag wel door. Af en toe langs de bar voor een versnapering, de home made Sangria is nu al favoriet.
Om half 6 gaan we naar de autoverhuur en we huren een autootje voor 4 dagen. Toch een beetje sightseeing doen als de kleinkinderen bij de kidsclub zitten of zandkastelen bouwen.
Na het eten gaan we naar een kinderfilm, die ook nog best spannend is, ook in het amfitheater. Heerlijk als ze dan lekker tegen je aankruipen. Meteen er achteraan een jungle show met mooie decors, leuke jungle liedjes en dans.
Daarna nog een afzakkertje op het terras bij Tim en Melanie erbij. Wat wil je nog meer?
13 oktober Plaka
Leuk dat we vandaag een autootje hebben om wat rond te kijken.
Veel hebben we de vorige keer al gezien, maar ach, dat is 17 jaar geleden.
Helaas voelt Ton zich vanochtend niet helemaal fit, dus we gaan niet de bergen in met al die slingerweggetjes en we gaan terug naar huis als het erger wordt.
Rust er een vloek op Kreta, vorige keer waren we ook al allebei ziek hier.
We rijden nu richting Plaka, in mijn herinnering een hele mooie route. Helaas krijgen we eerst een stuk snelweg met de ene wegwerkzaamheid na de andere. Dus het schiet niet echt geweldig op. De weg wordt pas supermooi na Agios Nikolaos. Wat een views, je wilt bij elke bocht wel stoppen.
Elounda ziet er ook wel knus uit bij het haventje, maar daar is het heel erg druk. Na Elounda wordt de weg veel rustiger en dat is maar goed ook.
Al snel zien we lepra-eiland Spinalonga in de prachtige blauwe zee liggen, weer een fotostop dus. Daarna parkeren we de auto in Plaka, wat een klein maar schattig dorpje blijkt te zijn met hele leuke winkeltjes en geweldig gelegen. Hier kun je de boot nemen naar Spinalonga, zeker de moeite waard, maar dat ligt nog wel vers in het geheugen, heeft echt wel indruk gemaakt toen.
We nemen dus een terrasje want het is lunchtijd. Ik bestel een tosti en arme Ton alleen een kopje thee. We kopen ook nog een leuk typisch Grieks souvenir voor onze aandenken muur in de tuin.
Daarna maken we onderweg nog een fotostop en rijden we terug, want het drukke, warme Elounda is nu teveel voor de zieke. Dus rond 3 uur rijden we de parking op van Stella Palace.
Ton valt meteen in slaap en ik ga een eindje wandelen met kleine Anna. Ze kan heel goed wandelen en we lopen helemaal naar de zee en ondanks haar aversie tegen foto’s, mag ik zowaar een paar mooie foto’s maken aan zee.
Als we terugwandelen, komen we zowaar de drie andere meiden tegen die een middag bij de kidsclub zitten en gekleed in groene hesjes op weg zijn naar een restaurant voor een ijsje of zo. Als ik vraag of ze het leuk hebben, is de eerste reactie: jaaaaa, maar daarna: nee, wij verstaan het niet.
Ton gaat niet mee naar het Griekse specialiteiten restaurant helaas. En het is zo leuk. We worden zo enorm verwend. Lekkere mezes vooraf, heerlijke hoofdgerechten en zalige toetjes. Live muziek, wat in het begin keileuk, maar na een tijdje word je er horensdol van. Maar het hoort erbij.
Na het eten gaan de kids naar de disco. Jammer dat ik er niet bij kan zijn, maar ik ga naar mijn zielige zieke man, die bibberend buiten zit.
14 oktober relaxen en zeevissen
Gelukkig gaat het met Ton een heel stuk beter na 10,5 uur slaap.
Hij gaat weer mee naar het ontbijt. Opa en Oma staan als eerste klaar want Nina en Olivia slapen zelfs uit vandaag, wow. De kinderdisco was waarschijnlijk erg vermoeiend, ze hebben heerlijk gedanst.
Ton houdt het wel bescheiden met geroosterd brood met jam en thee, maar een uur
Later durft hij zelf weer een cappuccino aan. Dat is hoopgevend.
Gelukkig maar, want de jongens hebben vandaag een zeevis excursie gereserveerd voor Ton. Dus dat zou heel jammer zijn als die niet door kon gaan.
We gaan eerst naar het strand en ik ga zelfs zwemmen in de zee. Het heeft even tijd nodig, best wel veel, voor ik er doorheen ben maar dan is het ook heerlijk.
De meisjes vermaken zich ook opperbest aan het strand, de tijd vliegt weer voorbij.
Om 14 uur schuiven we weer aan voor de lunch. Wat is het leven toch goed hier en wat zijn we allemaal toch ontzettend blij met dit hotel. Zoveel keuzes qua zwemmen, eten, drinken. En zo’n fijne kamers ook, rustig gelegen, niet pal aan het zwembad bij bijbehorende herrie, maar net een paar meter verder er vanaf aan een grasveld, waar de kinderen heerlijk kunnen spelen.
Om 3 uur vertrekken de mannen, gewapend met allerlei lagen kleding, richting Chersonissos.
Ik ga met Melanie, Nina en Anna een ijsje eten en een rondje lopen.
De stoere kleine Lara van net 4 gaat in haar eentje naar de Kidsclub met allemaal buitenlanders die ze totaal niet verstaat, wat een kanjer.
Als we aan de maaltijd zitten, komen de vissers afgezakt. Ze hebben het heel leuk gehad en allemaal vis gevangen, wel kleintjes, maar dat mag de pret niet drukken.
Het zijn aparte exemplaren in ieder geval. Er zitten zelfs giftige tussen die niet aangeraakt mogen worden, zo zo!!
Daarna genieten we van de twee oudste meiden die aan het dansen zijn in de kinderdisco. Geweldig om te zien hoe serieus zij dit nemen.
Na 22 uur spelen de volwassenen nog een spelletje onder het genot van een heerlijke cocktail en er is weer een mooie dag voorbij.
15 oktober 2025 Fotoshoot en Lassithi vlakte
We kregen gisterenavond nog een verrassing.
De kinderen hebben een fotoshoot geregeld in het mooie Griekenland.
Die hadden we nog tegoed overigens, maar wegens een drukke verbouwing en verhuizing van Tim en Melanie, is het er in Nederland bij ingeschoten. Griekenland is natuurlijk nog een veel leukere setting.
We ontbijten vandaag buiten bij de Griek. Ze noemen het ontbijten like a local, maar veel is hetzelfde als in het buffet restaurant, dus zeker de moeite waard, niet zo’n herrie.
Om half 11 is de fotosessie gepland. De twee kleinsten hebben er al helemaal geen zin in. Dat wordt me nog wat. De eerste opnames van Nina en Olivia op een muurtje met tropische beplanting op de achtergrond lijkt me al geweldig.
We lopen door het complex en op diverse mooie plekjes worden er foto’s geknipt van ons gezin in verschillende samenstellingen. Uiteindelijk komen we bij de zee aan en het licht is fantastisch. Dit wordt supermooi. Helaas weigert Anna om maar een glimlachje te vertonen, en Lara vindt het ook allemaal maar nietsen trekt regelmatig pruimenmondjes. Nina gedraagt zich nog het meest voorbeeldig. Vanavond om 8 uur weten we wat het geworden is. De fotografen nemen afscheid en wij maken zelf nog diverse foto’s op dit mooie plekje.
Dan drinken we nog een cappuccino en Ton en ik gaan ons klaar maken voor onze autorit.
We rijden eerst naar de Aposelemi dam. De waterstand is erg laag daar in het najaar. We zien het dorp Sfendili, dat destijds onder water kwam te liggen, maar nu weer gedeeltelijk zichtbaar is en een spookdorp is, bizar gezicht.
Daarna rijden we door richting het Lassithi plateau. Een laagvlakte van zo’n 25 km2 tussen de bergtoppen, ook best een vreemd verschijnsel. De natuur,op de weg ernaar toe, is prachtig, kaal, ruig. We stoppen op diverse plekken. Vlakbij het plateau nemen we een terrasje. Het plateau zelf geloven we wel, dat hebben we vorige keer al helemaal rond gereden. Ik kan me de zeer armoedige dorpjes daar nog goed herinneren, zelfs de terrasjes die we toen aangedaan hebben. Voor Ton is het een grote zwarte vlek.
Op ons gemak rijden we dezelfde weg terug. Het alternatief is de drukke snelweg en daar hebben we geen zin in.
Aan het eind van de middag nemen we een drankje op het terras bij de kids, even ervaringen van de dag uitwisselen.
Om half 7 hebben we het Veranda restaurant besproken, een steak restaurant.
Het is geen daverend succes, de kinderen zijn moe en hebben om de beurt een crisis. Tim en Wouter vinden de steak ook niet wat ze ervan verwacht hadden.
Ik denk dat het personeel ons ook zo snel mogelijk weg wil hebben, want de bediening is razendsnel.
Gelukkig is er aan een andere tafel, ook met 3 kinderen, ook een hoop ruzie zodat wij niet meer zo opvallen.
Daarna gaan we de foto’s uitzoeken, ze zijn prachtig en de keuze is erg moeilijk. Maar dat laat ik aan de kinderen over want het is hun cadeau.
Als de kleinkinderen naar de disco zijn, zitten wij nog even op het balkon. De rust is wedergekeerd is Stella Palace.
16 oktober 2025 Kritsa en Katharo plateau
Na weer een heerlijk ontbijt verorberd te hebben bij Elia buiten op het terras, ga ik plannen maken voor onze laatste autotrip van deze vakantie.
De heenweg gaat tergend langzaam vanwege de vele werkzaamheden aan de weg, ook hier al ja.
We kiezen voor het traditionele en pittoresk gelegen bergdorpje Kritsa.
Het ligt als een amfitheater tegen de bergwand aan. De hoofdstraat is een en al souvenirwinkel/keramiek/glaswerk/gehaakte kleedjes. De winkeltjes vallen goed in de smaak. Ik koop als eerste een ketting, daarna slaagt Ton voor een leren riem, en we zien samen een leuke kip voor op de wc. Beetje afpingelen en ook die is voor ons..
Daarna een terrasje voor de lunch en het ultieme vakantiegevoel is weer daar.
We rijden door het dorp heen naar het Kathara Plateau. Echt schitterend. Wat een mooie vergezichten. Ik ben wel weer verzadigd voor vandaag qua uitstapjes.
Op de terugweg komen we nog in een hachelijke situatie. Voor het dorp stuurt Google ons naar links, na 200 meter komen we voor een bord: eenrichtingsverkeer, en wij zitten niet aan de goede kant, linksaf staat een bord: doodlopende weg. Ton is niet blij. Hij moet met hangen en wurgen de auto op een heel klein straatje zien te draaien. Gelukkig lukt dat uiteindelijk pfffff. Typisch Grieks. Het blijkt normaal wel een doorgaande weg te zijn, maar in de zomermaanden niet, ja dat kan Google Maps niet weten natuurlijk.
We tanken de auto af en brengen de sleutel naar de receptie. Die is weer heelhuids ingeleverd, maar het interesseert ze geen biet, ze kijken niet eens of alles nog heel is en of de tank vol zit.
Dan op naar de bar voor een verfrissend drankje. Handig dat de kinderen beneden zitten en meer schaduw hebben dan wij. We gaan bij hun op het terras zitten, ze zijn zelf naar de Bubble show.
Vanavond staat de Mexicaan op het programma, daar heb ik echt zin in.
Het restaurant is ook buiten en ziet er heel sfeervol uit. Het smaakt ook prima, beetje pittig. De meisjes zijn ook erg lief dus het sfeertje is prima.
Vanavond gaan we maar weer eens bij de kinderdisco kijken. Zo schattig om die kleintjes te zien die helemaal los gaan.
Vrijdag 17 oktober Stella Palace
Ton is gisterenavond na het eten weer ziek geworden,de arme ziel. Het viel helemaal niet goed. Gelukkig gaat het vanochtend alweer beter.
Vandaag onze laatste volle dag hier. Ook voor ons nu we geen auto meer hebben.
Maar we vinden het heerlijk om nog een dag volop te genieten van het hele gezin bij elkaar.
We beginnen natuurlijk met ons lekker ontbijtje. Om 11 uur koffie drinken (Ton thee) bij de strandtent, daarna 1 uurtje op het strand op een ligbed met Tim en Melanie en de kids.
Vervolgens met Wouter, Nora en de kleinkinderen lunchen bij Poseidon.
Daarna komen de kinderen alle vier bij ons spelen. Nina brengt haar complete rugzak mee alsof ze drie nachten komt logeren. Onze kamer lijkt binnen de kortste keren een soort Kidsclub.
Ruzie hoort er ook bij en als er een kwaad wegloopt, hebben we nog 3 badraven. Maar erg gezellig.
Het is de warmste dag vandaag, dus zelfs beneden op het terras is het niet uit te houden in de zon, dus op naar een bar in de schaduw voor een Mocktail, Nina en Olivia hebben er ook wel oren naar en gaan mee.
Ondertussen ook even de koffers vullen. We worden om 10.30 opgehaald morgen, mooie tijd.
Om half 7 is het Aziatische restaurant Enso besproken.
De kroepoek als appetizers slaat zeer goed aan bij de kinderen. En met stokjes eten blijkt ook echt interessant te zijn. Het gaat Nina en Olivia goed af. Wij smullen van alle gerechten. Een goede keuze dit restaurant voor de laatste avond.
Daarna de laatste keer kinderdisco en de show en nadat ze dan op bed liggen, mogen de volwassenen nog een afscheidsborrel drinken van een superleuke vakantie.
Voor herhaling vatbaar wat ons betreft.